Together Alone: Zeynep, İstanbul

Ne iş yapıyorsun? Bu COVID-19 sürecinde işinde ve iş pratiklerinde ne gibi değişiklikler oldu?

Bu soruya “Kanalımıza hoşgeldiniz” diyerek başlıyorum : ) Yaklaşık bir buçuk yıl önce kurulan bir Youtube kanalımız var, 3 arkadaşımla birlikte. İsmi Kutsal Motor. Ağırlıklı olarak sinema içeriği üretsek de, içinde eğlence programlarının da olduğu bir kanal bu. Bu süreçte iş pratiğimin daha da  yoğunlaşması dışında pek de bir değişiklik olmadı aslında. Zoom üzerinden yaptığımız çekimlerle yayınlarımız devam ediyor.

Günde ne kadar zamanın yolda geçiyordu? O kazancını verimli kullanabiliyor musun?

Bu verim kelimesi sırtımdaki tüyleri tikeltiyo : ) Neyin verimli olup olmadığını inan bilemiyorum. Rus külliyatını devirmek mi, duvara boş boş bakmak mı? Sanırım kime ne iyi geliyorsa o ama evet günde çok fazla zamanım yollarda geçiyordu. Evim Moda’da, ofisimiz Asmalımescit’de.

Yeni hobilere/projelere başladın mı?

Bundan önceki hayatımda hiç olmayan bir günlük akışım var. Yemek yapıyorum mesela! Hobi olarak değil, küfrederek ve aşırı üşenerek. Yemek yapmayı hiç sevmem ve bilmezdim de. Bu süreçte kendimle kalakalmamın en zor taraflarından biri bu galiba. Her gün “Akşam ne yiyeceğim” sorusu beni delirtebilir. Onun dışında Yoga yapmazdım, ona başladım. Bak bunu kesin söyleyebilirim: Dünyanın en güzel şeyiymiş! Her yerde söylemeye başladım, o saçma beden eğitimi derslerini kaldırıp yerine müfredata yoga eklenmeli (2020 yılında yogayı keşfetmiş yazık)

En son fiziksel olarak kiminle, ne zaman görüştün? (Kargo görevlisi, eczacı, vb. dahil.) Arkadaşlarınla buluştuğun oluyor mu? Videochat ortamları (varsa) sosyalleşme ihtiyacını karşılayabiliyor mu?

En son fiziksel olarak 20 Mart’ta Can Zeydan isimli şahane arkadaşımla görüştüm. Bahsettiğin mesleklerden biriyle görüşmedim hiç. Maalesef aşırı korkttuğum için tüm o işlerde “Kapıya bırakıp gidebilirsiniz” ayıbını yapıyorum.

Videochat iyi ki var. Hepimiz delirirdik sanırım olmasaydı. İlk günlerde çok daha yoğun, alakalı alakasız herkesle bir videocall yapma hali vardı. Zaman içinde panik dalgası da sakinleşince herkes birinci çemberine geri döndü galiba. Düzenli nasıl olduğunu merak ettiğim, gün aşırı konuşmasam rahat edemeyeceğim, aşırı özlediğim arkadaşlarımla bir şekilde o ihtiyacı karşılıyoruz evet. Geçen gün ilk partime bile katıldım : )

Bu süreçte yalnız olmamayı tercih eder miydin, yoksa halinden memnun musun?

Bu soruyu gerçekten düşünüyorum. Yani kiminle beraber olduğuma göre değişir sanırım. Ortalama, “Hadi şimdi konforu, ağzımızın tadını bozmayalım, bir şekilde tamamız” ilişkilerden biriyle karantinada kalmaktansa yoğun bakım ünitesini tercih edebilirdim sanırım. Ya da ailemle olmak da eşit derecede kabusa çevirebilirdi hayatımı. O açılardan “İyi ki yalnızım” diyorum. Ama şu senaryolar harika olurdu: Aşırı yüksek başladığın ilişkinin ilk 6 ayı mesela, uff. Ya da her halleriyle kabullendiğim arkadaşlarımla şehir dışında, doğanın içinde büyük bir evde. Gerçi büyük olmasına da gerek yok. Arkadaşlarımı bayaa özlüyorum maalesef : )

Karantina sürecinde yalnız olanlar için tavsiyelerin var mı?

Enfekte olmadan kendimizi koruyabildiğimiz için ne kadar şanslı olduğumuzu unutmadan, plansız, programsız, kendilerine çok yüklenmeden, canları o anda ne yapmak istiyorsa onu yapmalarını, “verim teröristlerine” kulak asmamalarını tavsiye edebilirim sanırım.